KateOS to wielozadaniowy, wolny (jak wolność) system operacyjny, przeznaczony dla średnio zaawansowanych użytkowników Uniksa. KateOS łączy najpopularniejsze oprogramowanie OpenSource z własnymi, oryginalnymi rozwiązaniami. KateOS to prosty w budowie, lecz w pełni funkcjonalny system pakietów TGZex ułatwiający administrację i aktualizację systemu, zestaw narzędzi ułatwiających konfigurację systemu (w trybie tekstowym i graficznym), przyjazne instalatory w wersji tekstowej i z graficznym interfejsem użytkownika, zunifikowany system autoryzacji PAM i wiele innych rozwiązań, które ułatwiają administrację, nie naruszając przy tym klasycznej Uniksowej budowy systemu. Najważniejsze cechy KateOS to bardzo wysoka wydajność systemu, bezpieczeństwo, niezawodność oraz małe wymagania sprzętowe. System zawiera pełne wsparcie dla powszechnie używanych multimediów.

A także:

Alfa omega (recenzja zaczerpnieta z Teraz Rock) to już trzeci materiał Stróżów Poranka – zespołu grającego rock chrześcijański w najbardziej zaangażowanej odmianie. Zapragnęliśmy włączyć się w nurt nowej ewangelizacji, by głosić Dobrą Nowinę poprzez muzykę – piszą muzycy na swej stronie internetowej. To oczywiście chwalebne, jednak recenzent płyty ma trudne zadanie – religia to sprawa bardzo osobista, trudno oceniać teksty utworów, skoro w jednym z nich (Ave Miriam) znalazła się modlitwa Zdrowaś Mario, a sporo jest także cytatów z Pisma Świętego... Powiem więc tak: obyło się bez nazbyt oczywistej katechezy, jak dla mnie jedynym zgrzytem związanym z tekstową zawartością albumu jest tylko „kościelny” pogłos pojawiający się w Odnalazłeś mnie.
Od strony muzycznej Alfa omega to urozmaicony gitarowy rock, z ciekawie uzupełniającym brzmienie saksofonem, z samplami (odpowiada za nie realizator nagrań Tom Horn). Skład podany powyżej może być trochę mylący, bo poszczególne utwory muzycy rejestrowali w różnych konfiguracjach. Na przykład Słowotalk, i.o. i Marnuj na marne nagrali tylko basista Mariusz Pietrow i – znany z Armii i Turbo – Tomek Krzyżaniak, który zagrał na gitarze, bębnach i zaśpiewał. Są to najostrzejsze numery na płycie i nawet nie przeszkadza, że pierwszy i drugi z wymienionych mają podobne tempo i riffy. Obecność dwóch wokalistów wprowadza urozmaicenie: śpiewający większość piosenek Paweł Chustak ma czysty głos o przyjemnej, ciepłej barwie, idealny do bardziej melodyjnych numerów – zarówno do tych wolniejszych (jak choćby Pragnę czy Laudate omnes gentes, z interesującą solówką saksofonu), jak i szybszych (nośny, trochę w stylu U2, Baw się moim życiem). W zwrotkach Zatrzymaj się na chwilę Chustak interpretuje tekst w sposób kojarzący mi się trochę z Markiem Grechutą z jazzrockowego etapu jego twórczości (czytaj więcej) .